Graficzny.org - Logowanie

Logowanie

Nie masz jeszcze swojego konta na Graficzny.org? Zarejestruj się!
Zgubiłeś hasło? Odzyskaj stracone hasło!

zaawansowane

Nowi użytkownicy

Czy wiesz, że...

Wrażenia ze słuchania muzyki na żywo (dobre koncerty reggae i ska ) są zupełnie inne, niż w domowym zaciszu. Najlepsze koncerty mogą przekonać nas do nielubianego wcześniej wykonawcy, o czym wielokrotnie się przekonałem. Z drugiej strony kiepski wykonawca jest w odwrotnej sytuacji. O ile na płytach, wygładzona i dopieszczona muzyka brzmi w miarę dobrze, to na żywo jest totalna porażka.

Clubbing to sposób spędzania wolnego czasu - koniecznie poza domem, zwykle w klubach i z konkretnym celem, jakim jest obcowanie z muzyką, oderwanie się od codzienności, przebywanie z ludźmi o podobnych zainteresowaniach, stymulowanie swoich zmysłów. Liczy się przede wszystkim muzyka, wizualizacje, styl artystów i clubberów - to one wnoszą do clubbingu pierwiastek artystyczny. Zjawisko odbywa się nocą, w towarzystwie muzyki i alkoholu. Clubbing istnieje od blisko dwudziestu lat. W latach osiemdziesiątych ludzie zaczęli organizować nielegalne imprezy, tzw. rave'y, w dość niezwykłych miejscach, jak magazyny czy opuszczone budynki ? jako odpowiedź na night-cluby i scenę disco. Następnie przeniesiono je do legalnych klubów i nazwano clubbingiem.

Johann Wolfgang von Goethe (ur. 28 sierpnia 1749 we Frankfurcie nad Menem, zm. 22 marca 1832 w Weimarze) - najwybitniejszy niemiecki poeta okresu romantyzmu i jeden z najbardziej znaczących w skali światowej, dramaturg, prozaik, uczony, polityk, wolnomularz. Związany z romantyzmem, nie zerwał nigdy więzów łączących go z klasycyzmem. Był również myślicielem i uczonym, znawcą wielu dziedzin wiedzy oraz sztuki. Studia prawnicze skończył w Lipsku i Strasburgu. W 1775 roku osiadł w Weimarze, gdzie pozostał do końca życia. Johann Wolfgang von Goethe pełnił różne funkcje na dworze księcia sasko-weimarskiego, dochodząc do rangi prezydenta Izby Finansów. W roku 1782 został nobilitowany. Od roku 1791 do 1817 kierował teatrem oraz wszystkimi instytucjami oświatowo-kulturalnymi księstwa. W 1786 roku wyjechał na dwa lata do Włoch, co wywarło duży wpływ na jego twórczość. W czasie podróży zatrzymał się na parę dni w Szwajcarii, gdzie pozostawił pewien skrypt, jak się okazało dopiero ok. sto lat później, był to skrypt dramatu pt. Urfaust, niejako wprowadzenia do później napisanego dramatu Faust. Najbliższa przyjaźń łączyła go z wielkim poetą romantycznym Fryderykiem Schillerem. Zmarł w Weimarze, w całkowitym osamotnieniu, po śmierci żony i jedynego syna.